تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
30% تخفیف ویژه بلک فرایدی
سایت داری؟ اخبار مهم گوگل و سئو رو در تلگرام دنبال کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
گاهی مهمترین داستانهای زندگی، داستان قهرمانان مشهور نیستند؛ روایت انسانهایی هستند که در سکوت رنج کشیدهاند، زنانی که صدایشان شنیده نشده، کودکانی که فرصت تجربه کودکی از آنان گرفته شده و انسانهایی که در میان آمارها و اخبار روزمره به فراموشی سپرده شدهاند. کتاب «نور سپید» نوشته سپیده علیزاده، تلاشی برای بازگرداندن این صداها به حافظه جمعی است؛ روایتی برخاسته از بیش از دو دهه مواجهه مستقیم با آسیبهای اجتماعی در ایران.
در روزگاری که بسیاری از مسائل اجتماعی تنها در قالب آمار، گزارش و خبرهای کوتاه بازتاب پیدا میکنند، روایت تجربه زیسته انسانهایی که در متن این مسائل قرار داشتهاند، اهمیتی دوچندان دارد. برخی حقیقتها را نمیتوان صرفاً با اعداد و نمودارها شناخت؛ برای درک آنها باید به زندگی انسانها نزدیک شد، داستانهای ناگفته را شنید و لحظاتی را دید که معمولاً از نگاه جامعه پنهان میمانند.
کتاب «نور سپید» از همین نقطه آغاز میشود؛ از جایی میان تجربه، مسئولیت اجتماعی، رنج انسانی و امید به تغییر.
این کتاب حاصل مواجههای کوتاهمدت یا نگاهی از فاصله نیست. پشت صفحات آن سالها حضور مستمر نویسنده در کنار زنان، کودکان و افراد آسیبدیده اجتماعی قرار دارد؛ انسانهایی که هرکدام داستانی متفاوت از فقر، اعتیاد، بیخانمانی، خشونت، محرومیت و تلاش برای ادامه زندگی دارند.
سپیده علیزاده در این اثر، خود را در جایگاه قهرمان یا نجاتدهنده قرار نمیدهد. او از تجربه انسانی زنی مینویسد که در طول سالها با واقعیتهای تلخ جامعه روبهرو شده، بارها از دیدن رنج دیگران متأثر شده و با وجود تمام دشواریها، تصمیم گرفته است بیتفاوت از کنار آنها عبور نکند.
نویسنده در پیشگفتار کتاب درباره انگیزه نگارش آن میگوید که این نوشته نه برای جلب همدردی، بلکه ضرورتی برای ادامه دادن و مقابله با فراموشی است. او باور دارد آنچه روایت نشود، ممکن است بهتدریج از حافظه جمعی حذف شود؛ درست مانند بسیاری از زندگیهایی که هیچگاه فرصتی برای شنیده شدن پیدا نکردهاند.
از همین منظر، «نور سپید» تنها مجموعهای از خاطرات شخصی نیست؛ بلکه تلاشی برای ثبت بخشی از تاریخ شفاهی آسیبهای اجتماعی و بازنمایی چهره انسانی مسائلی است که اغلب از کنارشان میگذریم.
سپیده علیزاده، کارشناس ارشد روانشناسی، متولد سال ۱۳۶۱ و مادر دو فرزند است. او از سال ۱۳۸۳ فعالیت حرفهای خود را به حمایت از افراد آسیبدیده اجتماعی و بیخانمان، بهویژه زنان و کودکان اختصاص داده است.
او در سال ۱۳۸۸ مؤسسه غیردولتی و مردمنهاد «نور سپید هدایت» را با دریافت مجوز از سازمان بهزیستی تأسیس کرد؛ مجموعهای که مأموریت آن پیشگیری، کاهش آسیبهای اجتماعی، حمایت از گروههای آسیبپذیر و فراهم کردن زمینه بازگشت آنان به زندگی اجتماعی است.
یکی از نقاط مهم فعالیت حرفهای او، راهاندازی مرکز جامع کاهش آسیب بانوان در پارک شوش تهران در سال ۱۳۹۸ بود. این مرکز تا سال ۱۴۰۱، بهویژه در دوران همهگیری کرونا، برای بیش از ۳۰۰ زن و کودک آسیبدیده، فضایی امن برای دریافت خدمات حمایتی، بهداشتی، روانشناختی و اجتماعی فراهم کرد. این مرکز بهصورت رایگان و شبانهروزی فعالیت میکرد.
بخش دیگری از تجربه حرفهای علیزاده به همکاری پنجساله او با دفتر توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در ایران بازمیگردد. این همکاری در قالب برنامههای پیشگیری از HIV و پروژه صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا و با مشارکت اداره کل بهداشت و درمان سازمان زندانها انجام شد. تجربهای که شناخت او را از مسائل سلامت عمومی، رفتارهای پرخطر و شرایط زندگی گروههای آسیبپذیر گسترش داد.
فعالیتهای او در سالهای اخیر نیز ادامه داشته است. مؤسسه نور سپید هدایت از سال ۱۴۰۳ مجری مرکز حمایتی و توانمندسازی زنان و دختران آسیبدیده اجتماعی «راه نوین» شده و در کنار آن، با اجرای خودروهای سیار کاهش آسیب، خدمات حمایتی و بهداشتی را به افراد ساکن در پاتوقهای سختدسترس و پرخطر تهران میرساند.
همچنین در سال ۱۴۰۵، راهاندازی مراکز کارآفرینی در حوزه کترینگ و خیاطی، زمینه آموزش رایگان مهارتهای شغلی به زنان آسیبدیده را فراهم کرده است. در کنار این فعالیتها، کودکان کار، کودکان مهاجر و اتباع جامانده از تحصیل نیز با کمک مدرسان داوطلب در دفتر مؤسسه از فرصتهای آموزشی و سوادآموزی بهرهمند شدهاند.
این مسیر طولانی، تنها مجموعهای از مسئولیتهای حرفهای نیست؛ بلکه تجربه شکلگیری رابطههایی انسانی و عمیق میان یک مددکار و انسانهایی است که سالها در کنارشان زندگی کردهاند. رابطهای که برای برخی از مددجویان، بهتدریج معنای مادرانه پیدا کرده است.
یکی از مهمترین ویژگیهای این اثر، عبور از نگاه کلیشهای به آسیبهای اجتماعی است.
در بسیاری از مواجهههای روزمره، افراد آسیبدیده با برچسبهایی مانند معتاد، کارتنخواب، آسیبدیده یا کودک کار شناخته میشوند؛ برچسبهایی که گاهی تمام هویت یک انسان را به شرایط دشوار زندگی او تقلیل میدهند.
اما پشت هرکدام از این عنوانها، انسانی با گذشته، خاطرات، آرزوها، ترسها و فرصتهای ازدسترفته وجود دارد.
کتاب «نور سپید» مخاطب را دعوت میکند پیش از قضاوت، لحظهای مکث کند و از خود بپرسد چه مسیری یک انسان را به نقطهای رسانده که امروز در آن قرار دارد؟
موضوعاتی مانند خشونت علیه زنان، کودکان کار، فقر، بیخانمانی، اعتیاد و محرومیت اجتماعی در این اثر صرفاً مفاهیمی انتزاعی نیستند؛ بلکه از دریچه تجربه انسانی و مواجهه با واقعیت زندگی افراد روایت میشوند.
از سوی دیگر، کتاب در تاریکی متوقف نمیشود. یکی از پیامهای محوری آن، باور به امکان تغییر و قدرت اقدامات کوچک انسانی است. نویسنده بارها بر این نکته تأکید میکند که گاهی یک معلم، مددکار، همسایه، دوست یا حتی یک غریبه میتواند با رفتاری ساده، مسیر زندگی فرد دیگری را تغییر دهد.
از نگاه او، تغییر اجتماعی همیشه با تصمیمهای بزرگ آغاز نمیشود؛ گاهی از یک انسان معمولی شروع میشود که تصمیم میگیرد بیتفاوت نباشد.
اگرچه بخش مهمی از محتوای کتاب به تجربه مواجهه با رنجهای اجتماعی اختصاص دارد، اما پیام نهایی آن ناامیدی نیست.
سپیده علیزاده در این اثر از امیدی سخن میگوید که گاهی در نگاه یک کودک، مقاومت یک زن یا تصمیم انسانی فردی برای انتخاب مهربانی نمایان میشود.
او به جای تصویرسازی از تغییرات ناگهانی و معجزهآسا، بر استمرار حمایت، بازسازی اعتماد و همراهی با انسانهایی تأکید میکند که مسیر بازگشت به زندگی برایشان آسان نیست.
این نگاه، کتاب را از یک روایت صرفاً تلخ متمایز میکند. مخاطب در کنار آشنایی با واقعیتهای دشوار اجتماعی، با این پرسش نیز مواجه میشود که سهم هرکدام از ما در بهتر شدن زندگی دیگران چیست؟
شاید همین پرسش مهمترین دستاورد مطالعه این اثر باشد؛ اینکه خواننده پس از بستن کتاب، دیگر نتواند به سادگی از کنار رنج انسانی عبور کند.
کتاب «نور سپید» در تاریخ ۱۰ آذر ۱۴۰۵، همزمان با روز جهانی ایدز (۱ دسامبر) معرفی خواهد شد؛ مناسبتی جهانی که هر سال فرصتی برای افزایش آگاهی درباره HIV، حمایت از افراد زندگیکننده با این ویروس و مقابله با انگ و تبعیض اجتماعی فراهم میکند.
انتخاب این تاریخ برای معرفی کتاب، با بخشی از مسیر حرفهای نویسنده نیز ارتباط معناداری دارد. تجربه سالها فعالیت سپیده علیزاده در برنامههای پیشگیری از HIV و کاهش آسیب، بخشی از شناخت میدانی او از مسائل اجتماعی، سلامت و زندگی گروههای آسیبپذیر را شکل داده است.
از این منظر، معرفی «نور سپید» فرصتی برای توجه دوباره به اهمیت روایتگری، آگاهی اجتماعی، کرامت انسانی و ضرورت شنیده شدن صدای کسانی است که کمتر فرصت حضور در فضای عمومی را داشتهاند.
شاید مهمترین پیام کتاب «نور سپید» را بتوان در بخشی از پیشگفتار آن جستوجو کرد؛ جایی که نویسنده از خواننده میخواهد فقط کتاب را نخواند، بلکه آن را زندگی کند.
او امیدوار است این صفحات بتوانند نگاه مخاطب را به انسانهایی تغییر دهند که هر روز در خیابان، محله و شهر از کنارشان عبور میکنیم؛ انسانهایی که شاید هیچگاه فرصت نکردهایم داستان زندگیشان را بشنویم.
«نور سپید» تلاشی برای زنده نگه داشتن همین داستانهاست؛ ادای دینی به زنانی که صدایشان شنیده نشد، کودکانی که کودکی را آنگونه که شایسته بود تجربه نکردند و انسانهایی که نامشان در میان آمارهای اجتماعی گم شد.
معرفی این کتاب در ۱۰ آذر، فرصتی برای آشنایی با این روایتها و گفتوگو درباره مسئولیت اجتماعی، کاهش آسیب و اهمیت نگاه انسانی به مسائل جامعه خواهد بود.
شاید قرار نیست همه ما قهرمان باشیم؛ گاهی کافی است یکی از همان انسانهای معمولی باشیم که تصمیم میگیرند ببینند، بشنوند و بیتفاوت عبور نکنند.
همانطور که مولانا میگوید:
«تو یکی نهای هزاری، تو چراغ خود برافروزکه یکی چراغ روشن ز هزار مرده بهتر»
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره کتاب «نور سپید»، معرفی آن و هماهنگیهای مربوط به این برنامه میتوانید از راههای ارتباطی مؤسسه نور سپید هدایت استفاده کنید.
نور سپید؛ روایتی برای آنهایی که نباید فراموش شوند.
تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
مشاهده